skip to Main Content

Column

Krijn’s Kwoots

Column Krijns Kwoots: Klap

Je gelooft het niet, maar ik heb besloten om komend jaar de Klap-tot-Klaploop te gaan lopen. Hardlopen wel te verstaan. Nou ja, besloten, ik werd er min of meer toe aangezet tijdens een moment van onachtzaamheid. Tien kilometer. Of ik een klap van de molen heb gekregen soms? Dat niet, maar onnatuurlijk is het voor mij wel.

Ik had en heb een broertje dood aan duurlopen. Ik liep er altijd letterlijk de (zij)kantjes van af. Als speler heb ik bij een training nooit de achterkant van een doel of cornervlag gezien. Zelfs het strafschopgebied verklaarde ik bij het rondjes lopen tot verboden terrein. Eén keer eerder, ben ik van mijn geloof afgevallen. Ik heb toen maar liefst vier kilometer rondom het hoofdveld van SJS gelopen voor een goed doel. Vier kilometer is dan ook mijn absoluut record. Ik deed er zowat een uur over. En dan nu, op mijn ouwe dag, nog eens aan zoiets willen beginnen? Leg uit!

Wel, het kwam zo. Mijn vrouw en ik trainen elk jaar voor de Vierdaagse van Nijmegen. Dat is wandelen op je gemakkie omringd door honderdduizenden toeschouwers. Meer mijn ding zeg maar. Tijdens een van de laatste trainingen begon het vreselijk hard te regenen. We waren vlak bij huis en schuilden in de portiek van een school. Omdat het bleef regenen besloten we om de laatste paar honderd meter hard lopend af te leggen. Bijna dood bereikte ik ons einddoel.

‘We kunnen wel aan de Klap-tot-Klaploop meedoen’, zegt mijn vrouw monter. ‘Ja’, zeg ik, meer kwam er niet uit, de lucht was op. Maar eigenlijk wilde ik zeggen: ‘Ja, dat had je gedacht!’ ‘Nou dan doen we dat, na de vakantie gaan we in training’, was haar reactie daarop. En voor ik er erg in had was ik in training.

Ken je dat, trainen voor hardlopen? In één woord vréselijk! Een mens is niet gemaakt om tien kilometer te gaan hardlopen. En je verveelt je te pletter, ook dat nog. Maar waarom doe je het dan? Tja. Ik moet toegeven dat ik inmiddels bijna twee kilometer aan een stuk hard kan lopen, zonder te pauzeren. En dat vind ik dan toch wel weer knap van mezelf. Maar twee zijn er nog geen tien. Mijn gemiddelde is 7,5 km per uur. Harder wil niet. Maar wat duurt het lang. Je verveelt je te pletter. Ik heb een vast rondje en de bedoeling is om dat gaandeweg uit te breiden. Mijn echte probleem is dat ik niet meer terug kan nu ik langs deze weg den volke kond (ja met een dé) heb gedaan van mijn onderneming.

In familiekring was het euvele plan ook al doorgesijpeld. Nu willen ze allemáál meedoen. Zie je het voor je? Met mijn warme en kouwe kant in galop langs het Kanaal. Met een beetje geluk rijdt Ger Grimmius ons in de Oranjebus naar de start. Met een beetje pech rijdt hij me ook weer naar de finish. Ik ga me zo omkleden. Ik ga voor de drie kilometer vandaag. Mochten jullie ambulance sirenes horen dan ben ik het. Fijn jullie gekend te hebben. Of zou het toch waar zijn dat je van meer bewegen afvalt. Geef toe, als je te dik bent is het leven best wel zwaar.

Tweede Paasdag 2018, tien kilometer. Van ongeveer  de ene Klap naar ongeveer de andere Klap. Ik reken op shit-weer en wind-tegen, want dat is elk jaar zo. De moraal van dit verhaal? Rust eerst goed uit voordat je wat gaat zeggen. Fijne feestdagen gewenst allemaal. Rij en vrij veilig en voorzichtig met vuurwerk!

De oplossing van de vorige keer was: Ger Kleefman. Onder de goede inzenders is geloot en de winnaar is Wander Buwalda. Gefeliciteerd, de rollade wordt je thuisbezorgd.

Dan de nieuwe opgave: Wie is de speler rechts (met bril)?

Stuur je antwoord naar webredactie@vvsjs.nl. Onder de goede inzenders wordt een rollade verloot.

 

Krijns Kwoots
Back To Top