Lieve Natasja, Matthias, Eva, Gerwin en Hayden,

Afgelopen zaterdag bereikte ons het intens verdrietige nieuws dat Jan niet meer onder ons is. Met grote verslagenheid en pijn in ons hart nemen we vandaag afscheid van een clubman in hart en nieren, maar vooral ook een lieftallige echtgenoot en vader. 

Jan mocht slechts 47 jaar oud worden. De leegte, die hij achterlaat, is enorm en voor velen van ons nog niet te bevatten hoe we daar invulling aan moeten gaan geven.  Toch wilde de familie, en vooral Jan, dat alles gewoon doorging en -gaat bij SJS. In goed overleg met Niels en Jaap werd dit besproken en zo voetbalde het eerste elftal gisteravond tegen buurman SC Stadskanaal en gaat ook vandaag en morgen gewoon alles verder. 

Typerend voor Jan. Iemand, die zichzelf nooit op de voorgrond zou plaatsen, anderen belangrijker vond en het clubbelang vooropstelde. Zijn impact op SJS zou hij altijd hebben weggewuifd, maar deze was/is onmetelijk groot en zijn aanwezigheid aan de Julianastraat op doordeweekse avonden, wedstrijddagen en tijdens toernooien vanzelfsprekend. Op zaterdag was Jan standaard als één van de eersten aanwezig om te kijken bij de jeugd, maar ook als aanspreekpunt voor de uitspelende teams en scheidsrechters. Tussen de middag snel een balletje met mayo aan de bar en dan snel weer langs de lijn bij het passend voetbal, thuiswedstrijd van de senioren of mee in de bus of auto naar de uitwedstrijd van het eerste elftal.

Jan begon ooit als pupil te voetballen bij SJS, maar al snel zette hij de stap naar buurman SETA omdat hij niet meer in het eerste jeugdelftal van SJS mocht spelen. Onder de hoede van Ugo Mulder, bracht Jan er zijn jeugdjaren op het voetbalveld van Sportclub Exloërmond Tot Afdraai door. Hijontwikkelde zich als degelijke en harde verdediger. Zijn motto was simpel: ‘Je komt er maar 1 keer langs en daarna ga je zonder pardon onderuit!’ 

Hij had een hekel aan hardlopen, want dat duurde hem allemaal veel te lang. Tegen Ugo zei hij: ‘Hee trainer, als ik alleen maar moet rennen, dan was ik wel op atletiek gegaan!’ Jan voetbalde tot en met eerstejaars senior bij SETA en nog een blauwe maandag in de stad Groningen tijdens het begin van zijn studietijd, maar knieklachten dwongen hem te stoppen met actief voetballen.

In september van 2011 werd Jan officieel lid van SJS. Zijn zoon Matthias voetbalde al een aantal seizoenen in de jeugd van SJS en door zijn betrokkenheid bij het voetbal van zijn zoon in het bijzonder en het jeugdvoetbal bij SJS in het algemeen trad Jan al snel toe tot het jeugdbestuur om uiteindelijk als jeugdvoorzitter zijn eerste bestuurlijke ervaring op te doen. In 2015 trad Jan toe tot hoofdbestuur. Inmiddels was ook Natasja lid geworden van SJS en zo werd familieclub SJS weer een voetbalfamilie rijker.

Het waren voor SJS op dat moment bestuurlijk zware tijden. Met slechts 3 andere bestuursleden (Jaap, Henk en René) probeerde Jan het hoofd boven water te houden. In de notulen van de Algemene Ledenvergadering in november 2015 was er veel kritiek van de buitenwacht, maar er werd op dat moment weinig hulp geboden.

Uiteindelijk gloorde er weer wat licht aan de horizon. Jan werd in juni 2017 benoemd als secretaris van het dagelijks bestuur. En samen met mij als voorzitter, Henk Mik als penningmeester en Jaap Klein, René Hut, Erwin Rubingh, Johan Schuur en Frank Boels stond er weer een behoorlijk bestuur met ambitie.

Ik heb Jan in die jaren leren kennen als een zeer betrouwbare en warme persoonlijkheid. Hij had altijd zijn zaakjes op orde. De agenda en notulen van de bestuurs- en algemene ledenvergaderingen werden tijdig aan iedereen verstrekt en een waardevolle inbreng en bijdrage aan de groei en bloei van SJS in de seizoenen die volgden. Jan was altijd de ‘good guy’ en weloverwogen in zijn woorden en aanpak als we weer eens tegen een vervelende situatie aanliepen of een belangrijke knoop moesten doorhakken. Een echt teamplayer, waarop je kon bouwen en die de minder leuke taken ook zonder zeuren oppakte.

Een echte voetballiefhebber ook, want hoe vaak gingen we wel niet samen als voorzitter en secretaris mee met het eerste elftal en vertegenwoordigen we ons SJS in allerlei bestuurskamers door Groningen, Drenthe en Friesland. Soms met een hartelijke ontvangst, soms helemaal geen ontvangst.Maar altijd een graag geziene gast, zoals we ook hebben mogen lezen uit alle warme en liefdevolle berichten van nabij gelegen buurverenigingen op het nieuwsbericht van zijn overlijden.

Voor ons was het heerlijk om na een overwinning nog even na te praten met onze tegenstander van de dag met een hapje en drankje, maar even zo goed zeer vervelend na een teleurstellende nederlaag. Vooral bij Borger en Onstwedder Boys viel dat niet altijd mee om onze taak te vervullen, maar gelukkig wonnen we daar vaker dan we verloren.

Hoogte- en dieptepunten voor ons als bestuursleden waren er genoeg en die hadden niet alleen betrekking op het eerste elftal. Toch zat het jeugdvoetbal weer in de lift door de tomeloze inzet van Johan Schuur, SJS kwam weer positief in de publiciteit en Jan was enorm begaan met het scheidsrechterskorps en wedstrijdzaken. Hoeveel tijd hij daarwekelijks aan kwijt is geweest, durf ik niet te zeggen. De vanzelfsprekendheid die wij allen waarschijnlijk hebben, is nooit zo vanzelfsprekend als we denken. Echter, dat komt omdat Jan het altijd uitstekend voor elkaar had. Hij belde zich soms een ongeluk tot vrijdagavond laat om ook die ene jeugdwedstrijd nog van een scheidsrechter te voorzien, zodat iedereen kon voetballen op zaterdag.

Eén van de belangrijkste speerpunten in het bestuur werd, zoals dat nu heet, het ‘passend voetbal’ bij SJS. Jan voelde zich zeer begaan met onze voetballers en zette zich altijd voor de volle 100% in.

Zijn rol in de organisatie van de Freddie Pranger Memorial en de grootsheid en succes die het jaarlijkse evenement nu kent, kan voor 50% worden toegerekend aan Jan. Samen met Krijn vormde hij vanaf het allereerste begin een onafscheidelijke duo. Ooit begonnen met een klein deelnemersveld en nu niet meer weg te denken op die ene vrijdag in september.

We hadden veel bewondering voor zijn grote kennis van het passend voetbal bij SJS en de deelnemers aan de FPM. Iedereen kende Jan en Jan kende iedereen. Hij wist de teams op sterkte in te delen, kende de begeleiders en spelers en bouwde er een warme band mee op. Jan was zeer geliefd bij allemaal. Zijn inbreng was uiterst waardevol en altijd doordacht. Jan was de sparringpartner voor Krijn en signaleerde meer dan eens vroegtijdig over mogelijke uitdagingen. Zo wisten ze samen menig struikelblok op tijd te slechten zonder dat iemand er last van had/kreeg.

Met Krijn was het vaker dan eens good cop, bad cop. Binnen het passend voetbal ging/gaat dat namelijk niet altijd vanzelf en gebeurden er weleens vervelende dingen/incidenten. Samen wisten ze het echter altijd weer te regelen met Jan in de rol van good cop. Of het nu richting de KNVB was of als het binnen SJS weer eens uit de bocht vloog, Jan pakte het samen met Krijn op en regelde het. Met als gevolg veel positieve reacties van alle kanten. Hij liet dat nooit merken, maar daar was hij beretrots op.

Jan was een zeer belangrijke spil in het geheel van passend voetbal en de leegte die hij ook daar achterlaat, zal nog lang voelbaar zijn in alle hoeken van ons sportpark.

Het huidige FPM kernteam in het bijzonder, maar ook alle betrokkenen bij het passend voetbal in het algemeen zullenmet elkaar de schouders eronder moeten zetten om het verlies van Jan te compenseren. We zijn het sowieso aan hem verplicht om op zaterdag 12 september aanstaande er weer een geweldig evenement van te maken en Jan dan nogmaals te eren.

Een toernooiorganisatie, waar ook Natasja een belangrijk onderdeel van uitmaakt en ook Matthias die zeer betrokken is bij het evenement. We hopen oprecht dat jullie de kracht en energie van Jan zullen voelen om samen met ons door te gaan.Niet nu, niet morgen, niet volgende week of over maand. Maar wanneer jullie er klaar voor zijn om samen met ons terug te durven en mogen denken aan de warme persoonlijkheid en hartelijke man, die Jan was. Ik weet zeker dat Jan op die ene dag in september voortaan vanaf boven zal meekijken en enorm trots is op zijn SJS!

Heel veel sterkte en kracht voor jullie als familie in de komende tijd en rust zacht, lieve Jan!