skip to Main Content

Krijns Kwoot: Nee

Back to normal. De Oranjespullen, mondkapjes en Frank de Boer liggen intussen in de prullenbak. Nog gauw even een Kwoot voor we op vakantie gaan. Want we mógen weer. Dichtbij en ver weg. Of het ook al echt kán? We zullen het zien. Maar omdat er nog te veel niet-gevaccineerde en niet-geteste onnozele halzen, wappie-achtingen en echte wappies de kust blijvend onveilig maken, blijft het oppassen.

Eigenlijk zou het zo moeten zijn, wie niet in bezit is van een negatieve test of niet is gevaccineerd, er van uitgaand dat dat wel had gekund: binnen blijven! Ze krijgen drie keer per dag te eten, wordt nog bezorgd ook, en voor de rest willen we ze niet zien. Als je principieel wil zijn moet je er ook maar wat voor over hebben. De rest, de overgrote meerderheid, kan dan weer het normale leven oppakken. De ondernemer kan ondernemen en de politieman en verpleegkundige terug naar hun basis activiteiten. Daar hebben ze so wie so de handen al aan vol.

Maar hoe scheid je de dwarse bokken van de makke schapen? Dat is nog wel een lastige. Een polsbandje. Nee, te fraudegevoelig. Iets op je jas of om je nek? Nee, doet te veel denken aan de jaren veertig. Een enkelband? Te duur. Hier moeten we dus nog even over nadenken. Overigens, wel jammer voor de televisiemakers dat corona op zijn retour lijkt. Waar moet het nu dan over gaan in de talkshows. Te meer daar Oranje er al uit ligt en het even wachten is op het konijn uit de hoge hoed wie de bondscoach moet worden.

Hoera. Er dient zich meteen alweer een nieuw thema aan. Slavernij staat met stip genoteerd op nummer één nu er weer volop tijd voor andere zaken is waar we ons collectief druk over kunnen gaan maken. Wel of geen nationale feestdag, lees: vrije dag, op 1 juli. Afschaffing van de slavernij. Mooi, zo’n afgeleid thema. Discussie over een extra vrije dag. Daar zijn altijd voor- en tegenstanders voor te vinden. Je kan er jaren mee vooruit. Waar het werkelijk om gaat verdwijnt ermee mooi naar de achtergrond: aandacht hebben voor wat veel van onze landgenoten al hun leven lang meedragen Aan de kant gezet of gezet zijn vanwege hun huidskleur. Ter eer en meerde glorie van onze rijkdom. Terwijl wij door sommige politici worden opgeroepen heel trots te zijn op onze voorvaderen en ons daarmee moeten identificeren, wordt de nazaten van slaven te verstaan gegeven dat ze niet moeten zeuren als ze het eens over hún roots willen hebben.

En terwijl het zo makkelijk is. Laten we nu eindelijk eens 5 mei opwaarderen tot een jaarlijkse vrije dag voor iedereen. De Nationale Dag van de Vrijheid. Alle thema’s van vrijheid en vrijheidsberoving van toen, nu en ooit, passen daar in. Rood-wit-blauw in plaats van zwart-wit. Ieder jaar aandacht voor een specifieke groep. Daar kunnen we ook jaren mee vooruit. Daarnaast staan we op 1 juli stil bij het slavernijverleden, zoals we dat ook doen bij de Auschwitzherdenking, de Februaristaking enzovoorts.

Oh ja, wel even graag excuses van de zijde van het kabinet. Of heeft onze premier ook al aan het slavernijverleden geen actieve herinnering meer? Over actieve herinneringen gesproken. Je zou haast de weg naar SJS niet meer weten, of erger nog, de weg naar het doel. Al die mooie dingen die bij onze club zo dierbaar zijn, het zijn herinneringen geworden uit een ver verleden, zo voelt het. Misschien toch iets met een kaartje om de nek? Een naamkaartje wel te verstaan, zodat we weer even weten wie wie is. Eén gezicht zijn we in elk geval niet vergeten. Dat van Gert Grimmius. Je kon de laatste tijd geen krant open slaan of TV programma bekijken of hij kwam er in voor. Ik zag hem zelfs zo vaak op TV dat ik er mijn beeldscherm op scherp kon stellen. En het voetbal van Oranje zelf. Moet ik het daar nog over hebben? Nee!

Back To Top