skip to Main Content

Column Krijns Kwoots: Sjonnie

Uit Amsterdam kwam ie. Sjonnie. Ik trof hem op de laatste dag van de Nijmeegse Vierdaagse. Mijn elfde, zijn eerste. We hadden nog een kleine tien kilometer voor de boeg en rondom ons heen zag het zwart van de mensen. “Geweldig hé!” zei ik enthousiast. Hij keek me aan of ik van een andere planeet kwam. In onvervalst Amsterdams gaf hij antwoord: “Ik vind er geen ene reet aan! Ik heb me laten inschrijven omdat iedereen zei dat het zo leuk was. Wat je leuk noemt. Moet je die stumpers voor ons zien strompelen. Het lijken wel softenon baby’s. Dat doe je toch niet voor je lol! Doe mee met de Vierdaags en geniet van de natuur. Nou het enige genot wat ik van de natuur heb gehad is dat ik als kerel vlot tegen een boom kon pissen. Vrouwen staan in een lange rij voor de WC te wachten.”

 

We passeerden een stel meiden die een bord omhoog hielden met de tekst Free Hugs! Sjonnie kijkt een van de meisjes meewarig aan. “Tja, als je zo lelijk bent kun je er moeilijk geld voor vragen.” Ondertussen worden we ingehaald door een peloton zingende militairen. Sjonnie roept ze na: “Blijven oefenen! God, wat zingen die gasten vals. Als ik dat bij Ajax zou doen krijg ik meteen een stadionverbod. Trouwens, die soldaten lopen tien kilometer minder vanwege de zware bepakking die ze dragen. Liep ik gisteren naast een meid en zeg tegen haar: jij loopt zeker ook tien kilometer minder met die zware bepakking. Kreeg ik bijna een hengst voor mijn harses. Geen gevoel voor humor die wandelaars. En dat publiek spoort is ook niet. Dinsdag met die hitte stond er een vent met een ventilator langs de kant iedereen koelte toe te blazen. Of ze spuiten je zeiknat. Veel drinken moesten we. Iemand beweerde dat je wel tien liter water moet drinken. Dus bij de eerste de beste verzorgingspost bestelde ik maar meteen twee pils. Immers, bier bestaat voor ruim negentig procent uit water dus had ik uitgerekend dat ik zo’n vijftig pilsies moest drinken om aan mijn taks te komen. Iedere kilometer één, da’s makkelijk te onthouden.”

Ik opperde dat er toch ook wel heel veel mooie momenten te beleven waren, bijvoorbeeld al die kinderen die snoepjes uit staan te delen, de muziekbands, het prachtige slingerende lint van tienduizenden wandelaars over de dijken, toeterende vrachtwagens, de patiënten van het Nijmeegse Radboudziekenhuis in hun bedden bedolven onder de gladiolen die de wandelaars naar hun toe gooien. Te worden toegejuicht door meer dan een half miljoen mensen langs de kant op de laatste dag. Daar krijg je toch een brok van in je keel en de tranen in je ogen? “Tranen in mijn ogen? Ja zeker, gisteren nog toen een dikke Duitser op mijn zere tenen ging staan. Nee ik vind het helemaal niks, die Vierdaagse. En weet je wat ik nog het ergste van alles vind? Dat je ’s morgens al om drie uur je nest uit moet. Loop je daar met een paar lasogen, midden in de nacht, te voldoen aan de een of andere prestatie voor zo’n lullig kruissie. Ik wil best ’s nachts een prestatie leveren, maar dan wel zo horizontaal mogelijk. Nee, als deze jongen weer aan zoiets mee doet dan is het hooguit de avondvierdaagse!”

Als ik volgend jaar mijn twaalfde Vierdaagse loop denk ik niet dat ik Sjonnie nog zal tegenkomen.

De oplossing van de vorige keer was: de topscorer van SJS 1 het afgelopen seizoen was uiteraard Jan Springer. Onder de goede inzenders is geloot en de winnaar is Marco Krops. Gefeliciteerd, de rollade wordt bij je thuisbezorgd.

Dan de nieuwe opgave:
Welke bekende Nederlandse voetbaltrainer komt de prijzen uitreiken op de Freddie Pranger Memorial op zaterdag 1 september a.s.?

Stuur het juiste antwoord vóór 1 september naar webredactie@vvsjs.nl. Onder de juiste inzenders verloten we een rollade.

Back To Top