skip to Main Content

Column Krijns Kwoots: PR

De Paralympische Spelen gezien? Ik vond het prachtig. En bepaald niet uit zieligheid. Want laten we wel wezen. Zitskiërs die met snelheden van over de honderd kilometer per uur naar beneden suizen kun je maar beter voor vol aan zien. En wat dacht je van een potje ijshockey op dit niveau. Noem dat maar eens niet spannend. Maar mijn bewondering ging bovenal uit naar de bijna blinde skiërs. Met het grootste gemak zag ik ze omlaag komen, enkel afgaand op het geluid van hun begeleider. Ik reken mijzelf tot een min of meer verdienstelijk afdaler, maar tegen dit geweld leg ik het af. Toegegeven, ze zien geen gevaar, maar toch. Petje af.

Dan stond mijn eigen prestatie toch maar vet in de schaduw bij de paralympiërs. In een voor mijzelf supersnelle tijd van 1 uur, 8 minuten en 43 seconden heb ik de 10 kilometer van de Klap-tot-Klaploop afgelegd. Een gemiddelde topsporter met één of twee beenprotheses had dan al lang aan de koffie gezeten. TOP-sport in hun geval. TOB-sport in het mijne. Maar het was voor het goede doel en daarin ben ik wel geslaagd. Dank aan allen die me steunden bij het behalen van dit PR. Een PR dat altijd zal blijven staan, want dit was eens maar nooit weer. Niet mijn ding.

Het is ook zo’n verrekt lang end. Van Musselkanaal naar Stadskanaal, daar komt met de auto al geen eind aan. Ik heb ongeveer acht kilometer achter Albert Kroeze aangelopen. Er zat honderd meter tussen ons in, maar ik kon hem maar niet inhalen. Overigens zouden ze mij een soort van handicap hebben moeten geven. De benen van Albert zijn bijna een keer zo lang als die van mij. Frustrerend. Dat doet me overigens denken aan twee marathonlopers die nagenoeg gelijk over de streep kwamen. Een fotofinish bleek noodzakelijk om de winnaar aan te wijzen. Triomfantelijk zij deze dat hij de overwinning te danken had aan de omvang van zijn borstkas. Waarop de nummer twee hem van repliek diende: “Als het naaktlopen was geweest had ik gewonnen!”

Maar wat weer wel een opkikker voor me was bleek bij de finish. Had ik toch zo maar Ernst Paul Faber eruit gelopen! Nu wisten we al wel dat hij het niet van snelheid moet hebben. Een korte observatie van hem als hij het veld op komt om een blessure te behandelen is voldoende om dat feit vast te stellen, maar zoiets geeft wel moraal. Temeer daar ik mijn training was begonnen met een richttijd van 1 uur en 20 minuten. Dat was namelijk de op één na langzaamste tijd vorig jaar. Ik wilde koste wat kost niet als laatste binnen komen. Dat ik van die richttijd bijna twaalf minuten af wist te halen is mede te danken aan sommige mensen die je langs de kant ziet staan. “Even aanzetten” zei ik tegen me zelf, om er maar zo snel mogelijk voorbij te zijn. Pak je toch mooi je minuten mee.

In verband met vakantie verschijnt de eerstkomende Krijns Kwoots begin juni.

De oplossing van de vorige keer was: 2004. Onder de goede inzenders is geloot en de winnaar is Tineke Ros. Gefeliciteerd, de rollade wordt bij je thuisbezorgd.

Dan de nieuwe opgave:
Hoeveel seizoenen heeft het eerste elftal van SJS, sinds haar oprichting, in de 1e Klasse van de KNVB Zaterdagcompetitie gespeeld?

Stuur het juiste antwoord vóór 1 mei naar webredactie@vvsjs.nl. Onder de juiste inzenders verloten we een rollade.

Back To Top