skip to Main Content

Column Krijns Kwoots: Hoop

Hoop doet leven, zegt men. Ik geloof het meteen, maar je moet er niet aan denken als hoop nog het enige is wat je rest. Ergens op hopen klinkt zo afwachtend. Eigenlijk heb je het uit handen moeten geven, maar je hoopt toch nog een beetje op een wondertje. Liever pak ik de koe bij de horens dan een gelatenheid over me heen te laten komen waaruit niets anders te verwachten valt dan: laten we het beste er maar van hopen. En hoe het komt weet ik niet, maar in amper een paar weken tijd werd ik vanuit verschillende invalshoeken met dat “hopen op” geconfronteerd. Ik loop ze even bij langs als je het goed vindt.

Ons zeer gemotiveerde teammanager van de Old Stars draagt als achternaam (de) Hoop. Jarenlang al kampt hij met een ernstig hartprobleem. Zo ernstig zelfs dat hij op de lijst staat voor een harttransplantatie. Voor hem is het dus hopen dat hij daarvoor een keer in aanmerking mag komen. Gelukkig konden we er samen ook nog een kwinkslag aan geven. Zo’n hart heb je nog niet een-twee-drie. Waar immers, zo stelden wij vast, vind je een nieuw SJS-hart, want onder de SJS-ers was er niemand die zei: “Bram, je mag het mijne wel”. Of, misschien iets om over na te denken? Donorschap. De een zijn dood is de ander zijn hoop.

Hoop is er nog steeds voor ons eerste elftal. Het “nét niet” van het vorig seizoen heeft zich herhaald. Vorig jaar nét geen promotie, ditmaal nét geen periode. Gelukkig is er nog van alles mogelijk en moeten zij er het beste van maken wij er het beste van hopen.

Een hele goede vriend van me hoorde onlangs dat hij kanker had. Zodanig ernstig dat er niet veel meer over bleef dan hoop. Dat hadden we dan ook, misschien tegen beter weten in. De hoop vlamde zelfs op toen hij na een eerste reeks chemokuren te horen kreeg dat de tumor was geslonken. De hoop werd sterker, maar slechts van korte duur. Een dag later na dit goede bericht werd alle hoop weer de bodem in geslagen. Een nieuwe tumor werd ontdekt. Slechts enkele weken daarna overleed hij. Nee, er was geen hoop meer.

Dit verlies, en het feit dat we afscheid moesten nemen van SJS-vrienden en vriendinnen als gevolg van deze vreselijke ziekte, motiveerde mij om de organisatoren van Samenloop voor Hoop te adviseren bij hun aanpak. Op 13 en 14 juli kunnen teams deelnemen aan een 24-uurs estafettewandeling in het centrum van Stadskanaal. De opbrengst van deze actie gaat naar het KWF, de organisatie die zich in zet om kanker de wereld uit te helpen. Ik hoop dat SJS van de partij zal zijn. Al was het maar om Ernst Paul Faber hierbij een hart onder de riem te steken. Ernst Paul is heel actief in de organisatie van deze loop.

Al met al een beetje een sobere Kwoot deze keer. Maar er komen vast wel weer vrolijkere edities. Daar mag je gerust op hopen.

De oplossing van de vorige keer was: 31 mannen hebben zich aangemeld om deel te nemen aan Old Stars. De winnaar is G-voetballer Rolinda Hofman. Gefeliciteerd, de rollade kun je afhalen aan de bar in de kantine, de eerstvolgende zaterdag na het verschijnen van deze Kwoot.

Dan de nieuwe opgave:Op 13 en 14 juli vindt in Stadskanaal de Samenloop voor Hoop plaats. Op welke website kun je hier alles over lezen en je met een team aanmelden?

Stuur het juiste antwoord vóór 1 mei naar webredactie@vvsjs.nl. Onder de juiste inzenders verloten we een rollade.

Back To Top